Umowa leasingu – co warto wiedzieć przed jej zawarciem

Branża leasingowa rozwija się bardzo dynamicznie. Polacy dostrzegają coraz więcej korzyści w możliwości użytkowania towarów bez konieczności angażowania przy tym dużych nakładów finansowych. Krajowi przedsiębiorcy coraz częściej leasingują nie tylko specjalistyczne urządzenia i maszyny, ale także samochody.

Umowa leasingu dokładnie określa formę współpracy leasingobiorcy i leasingodawcy od momentu jej zawarcia aż do zakończenia. Uważne zapoznanie się z warunkami umowy jest zatem szczególnie ważne, ponieważ to właśnie ich dokładne zrozumienie pozwala podjąć decyzję o opłacalności całej współpracy. Niestety oficjalne dokumenty na pierwszy rzut oka często wydają się bardzo skomplikowane. Warto zapoznać się z poszczególnymi elementami umowy leasingu, by wiedzieć, na co należy zwrócić uwagę przy jej zawieraniu.

Forma i strony umowy

Umowa leasingu zawierana jest pisemnie pod rygorem nieważności. Forma pisemna jest zatem niezwykle istotna, ponieważ bez niej umowa uznawana jest za nieważną.

Stronami umowy leasingowej są finansujący (leasingodawca) oraz korzystający (leasingobiorca). To właśnie podmiot finansujący jest właścicielem przedmiotu leasingu. W umowie zobowiązuje się on do oddania określonego towaru w użytkowanie leasingobiorcy w zamian za odpowiednie wynagrodzenie.

Treść

Leasingodawca zobowiązuje się do nabycia wybranego towaru od ustalonego zbywcy na warunkach, które określone są w umowie. Równocześnie zobowiązuje się do oddania tego towaru do użytku leasingobiorcy przez oznaczony czas. W zamian leasingobiorca płaci mu wynagrodzenie, którego wysokość określa umowa. Taka opłata najczęściej uiszczana jest regularnie w formie ustalonych rat.

Umowa leasingu operacyjnego

Leasing operacyjny to jeden z dwóch rodzajów leasingu rozpoznawanego w obrocie gospodarczym. Na gruncie ustawy o podatku VAT taki leasing traktowany jest jako usługa. Oznacza to, że leasingobiorca otrzymuje faktury VAT na poszczególne raty leasingowe przez cały okres trwania współpracy. W przypadku leasingu operacyjnego to właśnie podmiot finansujący dokonuje odpisów amortyzacyjnych, a dla leasingobiorcy raty leasingowe stanowią koszt uzyskania przychodu.

Umowa leasingu finansowego

Na gruncie podatku VAT leasing finansowy jest traktowany jako dostawa towaru. Wobec tego leasingobiorca jest zobowiązany do zapłacenia podatku VAT od całej kwoty już na początku trwania umowy. W przypadku leasingu finansowego przedmiot umowy wliczany jest do majątku korzystającego. Choć w gruncie rzeczy nie jest on właścicielem danego towaru, to właśnie na nim spoczywa obowiązek dokonywania wpisów amortyzacyjnych. W takiej sytuacji do kosztów uzyskania przychodu może wliczyć wyłącznie część odsetkową raty leasingowej.

Co wybrać?

Wybór między leasingiem operacyjnym a leasingiem finansowym należy rozpatrywać pod kątem kondycji finansowej przedsiębiorstwa. Dla wielu przedsiębiorców dużą zaletą leasingu operacyjnego jest brak konieczności zapłaty całego podatku VAT w pełnej wysokości od całej kwoty już na samym początku. Na takie obciążenie finansowe musi być z kolei gotowy przedsiębiorca, który chce skorzystać z leasingu finansowego. Później nie musi się on już jednak liczyć z koniecznością uiszczania dodatkowych opłat z tego tytułu w czasie trwania umowy.

Odpowiedzialność za wady

Leasingobiorca musi użytkować przedmiot leasingu w taki sposób, by utrzymywać go w należytym stanie. Ten warunek dotyczy również koniecznych konserwacji i ewentualnych napraw. Obowiązek ich wykonywania należy właśnie do leasingobiorcy. Ponadto musi on używać przedmiotu leasingu w sposób określony w umowie. Jeśli umowa nie określa, w jaki sposób należy używać określonego sprzętu, należy robić to zgodnie z jego właściwościami oraz przeznaczeniem. Leasingobiorca nie ma również prawa do dokonywania żadnych zmian w danym przedmiocie bez zgody finansującego.

Wypowiedzenie

Już przy zawieraniu umowy leasingu należy zwrócić uwagę na warunki jej wypowiedzenia. Strona finansująca określa w ten sposób sytuacje, w których ma prawo do wypowiedzenia umowy leasingu. Służy to zabezpieczeniu jej interesów na wypadek nieprzewidzianych trudności.

Powodem do zerwania umowy leasingu może być m.in. udostępnienie przez leasingobiorcę przedmiotu leasingu do użytku osobie trzeciej bez zgody finansującego, zwłoka w spłacie rat, nie utrzymywanie przedmiotu w należytym stanie lub korzystanie z niego w sposób niezgodny z treścią umowy. W takich sytuacjach podmiot finansujący ma prawo wypowiedzenia umowy w trybie natychmiastowym bądź w innym terminie wyznaczonym przez umowę.

Warto również zaznaczyć, iż jeśli umowa zostanie wypowiedziana na wskutek okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność leasingobiorca, musi on mierzyć się z finansowymi konsekwencjami swoich działań. Leasingodawca ma bowiem prawo żądać od niego natychmiastowej zapłaty wszystkich przewidzianych w umowie rat leasingowych. Pomniejszone one zostaną jedynie o wysokość korzyści finansowych, które leasingodawca uzyskał ze względu na spłatę rat przed umówionym terminem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *